Historia ulicy Limanowskiego w Łodzi
Ulica Bolesława Limanowskiego, choć nie należy do najdłuższych w Łodzi, odgrywa ważną rolę w krajobrazie miasta. Jej początki sięgają 1821 roku, kiedy to w dokumentach pojawiła się jako szosa aleksandrowska. Rozpoczynała się przy obecnej ulicy Zgierskiej, będącej częścią traktu fabrycznego. Wokół niej rozwijała się osada Nowe Bałuty, zamieszkana przez robotników łódzkich fabryk.
W 1928 roku początkowy odcinek ulicy, prowadzący do torów kolei obwodowej, otrzymał imię Bolesława Limanowskiego – działacza socjalistycznego, historyka i publicysty. Część drogi za torami w kierunku Aleksandrowa nie należała wówczas do miasta; po włączeniu stała się ulicą Aleksandrowską.
Podczas II wojny światowej ulica znalazła się w getcie i nosiła nazwę Alexanderhofstrasse. Po wojnie przywrócono dawną nazwę, a mieszkańcy zaczęli używać zdrobnienia „Limanka”. Ulica ma 3,3 km długości, biegnie od ul. Zgierskiej do rejonu dworca Łódź Żabieniec.
Dziś Limanowskiego to ważna arteria, przy której zachowały się zabytkowe kamienice i budynki fabryczne, przypominające o przemysłowej przeszłości Łodzi. Źródło: Radio Łódź (fb).
Źródło: Łódź
Fot. lodzon.pl
