Francuski system THUNDART wchodzi do gry. Kolejny krok w stronę uniezależnienia się od dostawców zewnętrznych

Francja, podobnie jak wiele innych państw europejskich, od dawna stoi przed wyzwaniem zapewnienia swojej armii nowoczesnego sprzętu, nie opierając się przy tym wyłącznie na imporcie. W ostatnich latach na Starym Kontynencie toczyła się gorączkowa debata na temat wyboru odpowiedniego systemu artylerii rakietowej. Na stole leżały oferty amerykańskiego HIMARS-a, południowokoreańskiego Chunmoo, izraelskiego PULS-a czy zmodernizowanych wyrzutni M270. Jednak Francja postanowiła pójść własną drogą, stawiając na rodzimy projekt THUNDART.

Decyzja o rozwijaniu własnego potencjału produkcyjnego w sektorze zbrojeniowym nie jest przypadkowa. Jak wielokrotnie podkreślali eksperci, posiadanie krajowych linii produkcyjnych kluczowych systemów uzbrojenia daje państwu nie tylko niezależność polityczną, ale także gwarantuje ciągłość dostaw w sytuacjach kryzysowych. W przypadku Francji, która od lat stara się utrzymać status mocarstwa o globalnym zasięgu, inwestycja w THUNDART wydaje się być logicznym krokiem.

System ten, choć wciąż stosunkowo młody, już teraz budzi duże nadzieje. Jego wprowadzenie do służby ma na celu wypełnienie luki w zdolnościach artyleryjskich, która stała się szczególnie widoczna po wybuchu konfliktu na Ukrainie. W tamtym konflikcie ogromne znaczenie miała właśnie mobilna i precyzyjna artyleria rakietowa, zdolna do rażenia celów na duże odległości. Francuskie dowództwo doskonale zdaje sobie sprawę, że w ewentualnym starciu z przeciwnikiem dysponującym podobnymi systemami, posiadanie własnego, zaawansowanego technologicznie sprzętu może przesądzić o losach bitwy.

Warto również zwrócić uwagę na aspekt ekonomiczny. Rozwój THUNDART-a to nie tylko kwestia militarna, ale także impuls dla francuskiego przemysłu zbrojeniowego. Tworzone są nowe miejsca pracy, rozwijane są technologie, a krajowe firmy zyskują przewagę konkurencyjną na międzynarodowych rynkach. W dłuższej perspektywie może to oznaczać mniejsze wydatki na import i większe wpływy z eksportu własnego uzbrojenia.

Mimo że szczegóły techniczne systemu są w dużej mierze utajnione, wiadomo, że THUNDART ma być zdolny do przenoszenia różnego rodzaju pocisków, w tym kierowanych, co pozwoli na precyzyjne rażenie celów na dystansie kilkudziesięciu kilometrów. Jego mobilność, oparta na podwoziu kołowym, ma umożliwić szybkie przemieszczanie się i zmianę pozycji, co jest kluczowe w obliczu współczesnych zagrożeń, takich jak rozpoznanie satelitarne czy drony.

Decyzja Francji o postawieniu na własne rozwiązanie jest sygnałem dla reszty Europy. W czasach, gdy globalne łańcuchy dostaw są coraz bardziej niepewne, a sojusze poddawane próbom, posiadanie własnego, niezależnego potencjału obronnego staje się nie tyle wyborem, co koniecznością. THUNDART może być właśnie takim krokiem w stronę silnej, suwerennej Europy.

Foto: images.pexels.com

Źródło: chip.pl