W czwartek, 16 kwietnia, w Łazanach pod Krakowem zatrzymał się czas. Tysiące osób – rodzina, przyjaciele, koledzy strażacy, mieszkańcy gminy oraz przedstawiciele władz lokalnych – zgromadziły się, aby oddać hołd i pożegnać 35-letniego Bogdana Ulmana, naczelnika Ochotniczej Straży Pożarnej w Trąbkach. Mężczyzna zginął w tragicznym wypadku drogowym 14 kwietnia, spiesząc się na zbiórkę jednostki po ogłoszeniu alarmu pożarowego.
Życie w służbie społeczności
Bogdan Ulman był postacią głęboko zakorzenioną w lokalnej społeczności. Pełnił funkcję naczelnika OSP Trąbki, a wcześniej przez wiele lat był sołtysem. Jak podkreślają wszyscy, którzy go znali, całe swoje dorosłe życie poświęcił pomocy innym. Jego zaangażowanie w sprawy gminy i gotowość do działania w każdej sytuacji były legendarne.
To nie on umiera. On żyje w naszych sercach i we wspomnieniach – takie słowa, pełne bólu i szacunku, można było usłyszeć podczas uroczystości pogrzebowych.
Tragiczny wypadek w drodze na alarm
Do wypadku doszło w poniedziałek, 14 kwietnia. Bogdan Ulman, usłyszawszy syrenę wzywającą strażaków-ochotników do akcji, natychmiast wyruszył w kierunku remizy. Niestety, w trakcie tej podróży jego samochód uległ wypadkowi. Mimo natychmiastowej pomocy medycznej, jego życia nie udało się uratować. Śmierć w takich okolicznościach – w drodze na ratunek innym – nadaje tej tragedii szczególnie heroiczny i przejmujący wymiar.
Ostatnia droga bohatera
Ceremonia pogrzebowa w kościele parafialnym w Łazanach miała charakter państwowy. W ostatniej drodze naczelnika towarzyszyła asysta honorowa strażaków. Trumnę z ciałem zmarłego okrywała biało-czerwona flaga. W kondukcie żałobnym szli nie tylko bliscy, ale także setki mundurowych z różnych służb, co było wymownym świadectwem uznania dla jego służby.
Sceny pożegnania, ukazujące morze mundurów, łzy mieszkańców i powagę chwili, głęboko poruszyły nie tylko lokalną społeczność, ale także osoby śledzące tę historię w mediach. To wydarzenie boleśnie przypomniało o codziennym ryzyku, jakie podejmują strażacy-ochotnicy, oraz o bezinteresowności ludzi, którzy stanowią kręgosłup małych ojczyzn.
Pamięć, która przetrwa
Bogdan Ulman pozostawia żonę i dwoje małych dzieci. Dla rodziny i przyjaciół strata jest niepowetowana. Dla społeczności gminy Niepołomice odejście to utrata człowieka-instytucji, filaru lokalnego zaangażowania. Jego poświęcenie i tragiczna śmierć na posterunku na zawsze zapiszą się w pamięci regionu jako przykład najwyższej ofiarności.
Foto: ocdn.eu